The Song of Eurydice [by Katerina Iliopoulou]

Keep your promise Orpheus
Look at me
With your gaze cultivate
The meadow of my wandering
Carve my journey with the knife of your eyes
Cast your net
And pull it out empty
Gather the drops
In each one you can see my face reflected
I am the border which is constantly withdrawing
I am the keeper of distance
And your song, Orpheus, is the distance
Don’t leave anything intact
Everything you touch will never become yours
Every touching will make it more foreign
The stranger it becomes, the more predatory
And ready to touch you back
The way it knows how
To start the dilution
With a holding of your breath
This blurred red takes you
Hold this breathless void
And weave it

(From the forthcoming poetry collection, The Book of Soil)

Translated by the author, Edward Smallfield and Valerie Coulton


Το τραγούδι της Ευρυδίκης

Κράτα την υπόσχεσή σου Ορφέα
Κοίταξέ με
Καλλιέργησε με το βλέμμα σου
Το λειμώνα της περιπλάνησής μου
Σκάψε μου το ταξίδι με το
Στιλέτο των ματιών σου
Ρίξε το δίχτυ σου και
Ανάσυρέ το άδειο
Μάζεψε τις σταγόνες
Σε κάθεμιά
Θα καθρεφτίζεται το πρόσωπό μου.
Εγώ είμαι το σύνορο που συνεχώς υποχωρεί
Ο φύλακας της απόστασης
Και το τραγούδι σου Ορφέα
Είναι η απόσταση
Μην αφήνεις τίποτε άθικτο
Κάθετί που αγγίζεις
Να μην γίνεται ποτέ δικό σου
Κάθε άγγιγμα τόσο πιο ξένο
Όσο πιο ξένο τόσο πιο αρπακτικό
Κι έτοιμο το άγγιγμα να αντιγυρίσει
Όπως εκείνο ξέρει
Να βάλει μπροστά τη μηχανή της διάλυσης
Και μ’ένα κράτημα της αναπνοής
Όλο το θαμποκόκκινο σε παίρνει
Κράτα το άπνευστο κενό και ύφανέ το.

The Finding [by Katerina Iliopoulou]

So many places at the same time
Can be inhabited
Although they are invisible
Even a life
Can insist while being latent
Like a language
Which is about to
Pass through you
While you speak

Walking I write a book
I try to listen to something
That cannot reach my ears
There is a girl under the ground
With my feet I decode her voice
Maybe she is a Eurydice
Or another little lost one
A little free one
And I am an Orpheus who has accepted wandering
I don’t need to see her in order to believe
A girl made of stones
Born from the father’s head
Breaking the skull without a sound
And unarmed
To whom I give movement
Inside the landscape
And inside the poem
I introduce myself to an unknown person
Something lighter than presence
And she speaks

(From the forthcoming poetry collection, The Book of Soil)

Translated by the author, Edward Smallfield and Valerie Coulton

Το εύρημα

Πολλοί τόποι ταυτόχρονα

Είναι δυνατόν να κατοικηθούν

Παρόλο που είναι αθέατοι.

Μπορεί και μια ζωή

να επιμένει λανθάνοντας

σαν μια γλώσσα που ετοιμάζεται να σε διασχίσει

ενώ εσύ μιλάς

Περπατώντας γράφω ένα βιβλίο

Προσπαθώ να αφουγκραστώ κάτι

Που δεν μπορεί να φτάσει στ’αυτιά μου

Υπάρχει ένα κορίτσι κάτω απ’το χώμα

Με τα πέλματά μου αποκρυπτογραφώ τη φωνή της

Ίσως είναι μια Ευρυδίκη

Ή μια άλλη μικρή χαμένη

Μικρή ελεύθερη

Κι εγώ ένας Ορφέας που έχει αποδεχτεί την περιπλάνηση

Δεν χρειάζεται να τη δώ για να πιστέψω

Ένα κορίτσι πέτρινο

Γεννημένο απ’του πατέρα το κεφάλι

Σπάζοντας το κρανίο χωρίς θόρυβο

Και άοπλο

Που κινείται από μένα

Μέσα στο τοπίο

Και μέσα στο ποίημα

Συστήνω στον εαυτό μου ένα πρόσωπο άγνωστο

Κάτι πιο ελαφρό από παρουσία

Και μιλάει.